ျမန္မာျပည္ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီမွ အဖြဲ႔၀င္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ စပ္ဖမ်ားအားလုံးတုိ႔အျပင္ ရွမ္းျပည္နယ္မ်ား၊ ကခ်င္ေတာင္တန္း ေဒသမ်ားႏွင့္ ခ်င္းေတာင္တန္းေဒသတို႔မွ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားတုိ႔ တက္ေရာက္ၾကေသာ ပင္လုံၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပသည့္ အစည္းအေ၀းႀကီးတရပ္၌ ၾကားျဖတ္ျမန္မာအစုိးရႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းပူးေပါင္းျခင္းအားျဖင့္ ရွမ္း၊ ကခ်င္ႏွင့္ ခ်င္းတုိ႔သည္ လြတ္လပ္ေရးကို ပုိမုိ၍ လ်င္ျမန္စြာ ရရွိလိမ့္မည္ဟု အစည္းအေ၀းတက္ေရာက္သူ အဖြဲ႔၀င္တုိ႔သည္ ကန္႔ကြက္သူမရွိဘဲ ေအာက္ပါအတုိင္း သေဘာတူညီၾကေလသည္။
(၁) ေတာင္တန္းသားမ်ား စည္းလုံးညီၫြတ္ေရးအဖြဲ႔ (တစညဖ) ၏ ႀကိဳးကုိင္အဖြဲ႔ ကုိယ္စားလွယ္မ်ား၏ ေထာက္ခံခ်က္အရ ေတာင္တန္းသားမ်ား၏ ကုိယ္စားလွယ္တဦးကို ဘုရင္ခံကေရြးခ်ယ္၍ နယ္စပ္ေဒသမ်ားကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ေဆာင္ရြက္ရန္ အတြက္ ဘုရင္ခံ၏ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ ခန္႔ထားရမည္။
(၂) ဤအတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ကို ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ ဌာနလက္ကိုင္မရွိ ေကာင္စီ၀င္တဦးအျဖစ္ခန္႔ထား၍ ကာကြယ္ေရးႏွင့္ ျပည္ပကိစၥရပ္မ်ားတြင္ ထုံးနည္းဥပေဒအရ အမႈေဆာင္ေကာင္စီ၏ အာဏာလက္ေအာက္သုိ႔ ေရာက္ရွိသည့္ နည္းတူ နယ္စပ္ေဒသကိစၥမ်ားကိုလည္း အမႈေဆာင္ေကာင္စီ၏ အာဏာေအာက္သုိ႔ ေရာက္ရွိေစရမည္။ ဤနည္းလမ္းမ်ား အတုိင္း နယ္စပ္ေဒသဆုိင္ရာ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္အား အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္အာဏာကုိ ေပးအပ္ရမည္။
(၃) အဆုိပါအတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ကုိ ၎ႏွင့္လူမ်ဳိးခ်င္းမတူေသာ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံ (၂) ဦးက ကူညီေစရမည္။ ေရွးဦးစြာ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံ ပုဂၢဳိလ္ႏွစ္ဦးတုိ႔သည္ ၎တုိ႔အသီးသီးသက္ဆုိင္သည့္နယ္မ်ား၏ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ရန္ျဖစ္၍ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္မွာ အျခား နယ္စပ္ေဒသအားလုံးတုိ႔၏ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ေစရန္ျဖစ္သည္။ ၎တုိ႔သည္ ထုံးနည္းဥပေဒအရ တြဲဖက္ တာ၀န္ယူရသည့္မူအတုိင္း ရြက္ေဆာင္ေစရမည္။
(၄) အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္သည္ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ အဖြဲ႔၀င္လူႀကီးအေနျဖင့္ နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ တဦးတည္းေသာ ကုိယ္စားလွယ္အျဖစ္ ပါ၀င္ရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံ ပုဂၢဳိလ္မ်ားသည္ နယ္စပ္ေဒသမ်ားႏွင့္ သက္ဆုိင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ ေဆြးေႏြးၾကသည့္အခါ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ တက္ေရာက္ႏုိင္ခြင့္ရွိေစရမည္။
(၅) အထက္တြင္ သေဘာတူညီသည့္အတုိင္း ဘုရင္ခံ၏အမႈေဆာင္ေကာင္စီကုိ တုိးခ်ဲ႕မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ နယ္တြင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ယခုခံစားေနရေသာ ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို မည္သည့္နည္းႏွင့္မဆုိ တစုံတရာလက္လြတ္ေစရန္ အဆုိပါေကာင္စီက ျပဳလုပ္ျခင္းမရွိေစရ။ နယ္စပ္ေဒသမ်ားအတြက္ နယ္တြင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ကိုယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးရာခုိင္ႏႈန္း အျပည့္ ရွိေစရမည္ဟူေသာမူကုိ သေဘာတူညီၾကသည္။
(၆) ပူးေပါင္းထားၿပီးသည့္ ျမန္မာျပည္အတြင္း သီးသန္႔ ကခ်င္ျပည္နယ္တခုနယ္နိမိတ္သတ္မွတ္၍ တည္ေထာင္ရန္ ျပႆနာမွာ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္က ဆုံးျဖတ္ရန္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဤကဲ့သုိ႔ သီးျခားျပည္နယ္တခု ထားရွိသင့္ေၾကာင္းကို သေဘာတူညီ ၾကသည္။ ဤရည္ရြယ္ခ်က္ အထေျမာက္ရန္အလုိ႔ငွာ ပထမေျခလွမ္းအေနျဖင့္ ၁၉၃၅ ခုႏွစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္အစုိးရ အက္ဥပေဒ အရ ေနာက္ဆက္တြဲစာရင္းပါ အပိုင္း (၂) ေဒသမ်ားကဲ့သုိ႔ ျမစ္ႀကီးနားႏွင့္ဗန္းေမာ္ခ႐ုိင္တုိ႔၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ နယ္စပ္ေဒသ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ႏွင့္ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္အား ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ရမည္။
(၇)နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏နယ္သူနယ္သားတုိ႔သည္ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံမ်ားတြင္အေျခခံမ်ားအျဖစ္အသိအမွတ္ျပဳထား
ေသာ အခြင့္အေရးမ်ားတုိ႔ကုိ ခံစားႏုိင္ခြင့္ရွိေစရမည္။
(၉) ဤစာခ်ဳပ္တြင္ သေဘာတူညီၾကသည့္ အစီအစဥ္မွာ ျမန္မာျပည္အခြန္ေတာ္ေငြမ်ားမွ ကခ်င္ေတာင္တန္းနယ္မ်ားႏွင့္ ခ်င္းေတာင္တန္းနယ္မ်ားက ရသင့္ရထုိက္ေသာ ဘ႑ာေရးအကူအညီကို ထိခုိက္ျခင္းမရွိေစရ၊ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ပေဒသရာဇ္ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမစု၏ ဘ႑ာေရးအစီအစဥ္မ်ားကဲ့သုိ႔ ကခ်င္ေတာင္တန္းႏွင့္ ခ်င္းေတာင္တန္းမ်ားအတြက္ အလားတူ အစီအစဥ္မ်ားကို ထားရွိက်င့္သုံးရန္ ျဖစ္ႏုိင္မည္၊ မျဖစ္ႏုိင္မည္ကို ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီက နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ႏွင့္ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္တုိ႔ႏွင့္အတူ စစ္ေဆးၾကည့္႐ႈရမည္။
(ပုံ) ေအာင္ဆန္း (၁၂-၂-၄၇)
ကခ်င္ေကာ္မတီ
(ပုံ) ဆမားဒူး၀ါးဆင္၀ါးေနာင္ (ျမစ္ႀကီးနား)
(ပုံ) ေဇာ္ရစ္ (ျမစ္ႀကီးနား)
(ပုံ) ဒိန္ရတန္ (ျမစ္ႀကီးနား)
(ပုံ) ေဇာ္လ (ဗန္းေမာ္)
(ပုံ) ေဇာ္လြန္း (ဗန္းေမာ္)
(ပုံ) လဗန္းဂေရာင္း (ဗန္းေမာ္)
ခ်င္းေကာ္မတီ
(ပုံ) ဦးလႊာမႈန္း (ေအတီအမ္၊ အုိင္တီအက္(စ္)အမ္၊ ဖလမ္း)
(ပုံ) ဦးေသာင္ဇာခပ္ (ေအတီအမ္၊ တီးတိန္)
(ပုံ) ဦးကြယ္မန္း (ေအတီအမ္၊ ဟားခါး)
ရွမ္းေကာ္မတီ
(ပုံ) ခြန္ပန္းစိန္ (ေတာင္ပုိင္း စပ္ဖလုံ)
(ပုံ) စပ္ေရႊသိုက္ (ေညာင္ေရႊ စပ္ဖလုံ)
(ပုံ) စပ္ဟုံဖ (ေျမာက္ပုိင္းသိႏၷီ စပ္ဖလုံ)
(ပုံ) စပ္ႏြံ (လဲခ်ားစပ္ဖလုံ)
(ပုံ) စပ္စံထြန္း (မုိင္းပြန္ စပ္ဖလုံ)
(ပုံ) စပ္ထန္းေအး (သာမုိင္းခမ္း စပ္ဖလုံ)
(ပုံ) ဦးျဖဴ (သထုံ စပ္ဖလုံ၏ ကုိယ္စားလွယ္)
(ပုံ) ခြန္းဖုံး (ေျမာက္ပုိင္းသိႏၷီ)
(ပုံ) ဦးတင္ဧ
(ပုံ) ဦးထြန္းျမင့္
(ပုံ) ဦးၾကာပု
(ပုံ) ဦးခြန္ေစာ
(ပုံ) စပ္ရစ္ဖ
(ပုံ) ဦးခြန္ထီး
